Kayıtlar

Eylül, 2020 tarihine ait yayınlar gösteriliyor

İkizdere, Çamlıhemşin ve İspir Hudutlarında Bir Cevelan

Resim
Girmekten korktuğun mağara, aradığın hazineyi saklıyor... Joseph Campbell İki hafta önce planladığım Cimil-Verçenik-Cimil rotasını aniden karşıma çıkan dağ keçilerinin peşine takılıp fazla zaman kaybettiğim için istediğim şekilde yürüyemiş kısaltmak zorunda kalmıştım. Bu hafta, oluşturduğum güzergâhı planladığım şekilde tamamlamak için Pazar sabahı 05.15’te vurdum yola!  2 gün öncesinden havanın en azından Pazar günü açık olacağı görünüyordu… Dolayısıyla 2 gün öncesinden heyecan basmaya başladı. Cumartesi işlerim olduğundan sadece Pazar günü bana kalıyordu ve onu en iyi şekilde değerlendirmeliydim. Arada birkaç saatlik kısa sayılabilecek yürüyüşler dışında 2 haftadır yabana pek dokunmamıştım, acısı fena çıkacaktı! Bekleyişle geçen iki günden sonra Pazar sabahı 05.00’te yataktan adeta uçtum. Zaten uyku da tutmamıştı. 15dk’da hazırlanıp hava hala karanlıkken İkizdere’den çıktım.  Aracımı Başköy’e yaklaşık 2 km mesafedeki küçük köprüde bıraktım. Artık daha tecrübeliyim, bu sefer ...

Başköy'den Çermeşk Gölü'ne, Salar Gölü'nden Çermaniman'a

Resim
... sadece kaybetmeye razı olduğumuz şey bizimdir... Bizim acımız, hazinemiz ve insanlığımız olan bu benlik sürekli değil. Değişir, gider; denizdeki bir dalga gibi. Tek bir dalgayı kurtarmak, kendini kurtarmak için denizin sakinleşmesini, gelgitlerin durmasını mı istersin? Kendi güvenliğini satın almak için, ellerinin hünerini, kalbinin arzusunu ve aklının açlığını feda eder miydin? Ursula K. Le Guin Günlerdir kafamda dönüp duran bir güzergah vardı: Başköy'den vira edeceğim, eski göç yolunu takip edip Hemşin Tepe'nin kuzey tarafındaki aşıttan aşarak Çamlıhemşin sınırlarındaki Çermeşk, Karagöl ve aynı yerdeki irili ufaklı göle uğrayacağım, ardından Karagöl'ün  güneyindeki aşıtı aşıp biraz yan geçerek Salar gölü’nün yukarısındaki aşıttan Verçenik Vadisi'ne inecek ve At Gölü üzerinden Kapılı Göller'e ulaşacağım,   devamında Hemşin Geçidi'nden Yukarı Korhuni Gölü'ne oradan da batı yönünde yükselip Bibloz Tepe'nin yanındaki aşıttan Çermaniman Yayla'ya geç...

Bu Anadolu’nun Ak Saçlı Başını Okşadığımdır

Resim
Dağın uzaktan geçit vermez, vahşi bir görüntüsü vardır. Lakin yaklaştıkça alçalır, tevazuyla eğilir sanki. Zamana yoldaş bir bilgeyi andırır bana, önyargıdan sakınmayı öğretir. Yaklaşın, zirveye giden yolu gösterecektir . Dağları Seven Adam Ağrı Dağı'nın tırmanışa açıldığına dair haberlerle karşılaşıyorum birkaç gündür. Gitsek mi? Apo'ya soruyorum: Gidelim! Planlamalar yapılıyor. Yolculuk günü gelip çatıyor... Uzun yola gidiyorsam yolculuk öncesi gece mümkün değil uyuyamam.  Oraya dön buraya dön derken vakti iple çeke çeke getiriyorum yanı başıma ve 14 Ağustos sabahı saat 05.20’de daha önceden planladığımız Ağrı Dağı tırmanışı için Dikkaya Köyü’nden yola çıkıyorum.   Tırmanış partnerimi Trabzon’dan alıp Zigana üzerinden Ağrı’ya doğru yola koyulmak üzere Maçka yoluna vuruyorum. Yolda kısa bir mola verip annemin önceki gün yaptığı poğaçalarla mütevazi bir kahvaltı yapıp Zigana’ya doğru tekrar yola devam ediyoruz.  Gümüşhane’yi geçip Bayburt’ta biraz hava almak için duruyoru...

Bu hayli kişisel bir blog! Ama olur da birinin gözleri buraya düşer diye not...

Resim
Bu bloğu okuyacak olana sevgilerle... Yürümek kadar yazmak da iyi geliyor. Ondandır, buraya dökülüyor şimdi kelimelerim. Kalemimin nasibince...  İsimden başlayalım söze o halde: Neden Dağları Seven Adam gibi basit ve belki çocukça bir tanım? Şöyle ki: İngiliz roman ve hikayecisi D.H. Lawrence’ın “Adaları Seven Adam” adlı harika bir hikayesi vardır. Toplumdan kaçan, merdümgiriz bir tipi işler bu kısa hikayesinde. Adam yalnız kalmak istemekte ve bir ada satın alıp oraya yerleşerek kendisini toplumdan soyutlamaya çalışmaktadır. Ard arda üç ada satın alır ve her defasında kendisini daha da yalnızlaştırır. Son ada çok küçüktür, yosun ve kayalıktan başka pek bir şey de yoktur. Uygarlıkla bağlantısını sağlayan tek şey ufak bir kayıktır. Adam mutlak yalnızlığın içinde varoluşun anlamsızlığının dehşetiyle yüzleşir ve bir sabah geri dönmeye niyetlenir. Ama gece boyu devam eden kar fırtınası kayığı batırmıştır. O andan itibaren geri dönmek mümkün değildir. Lawrence bize hiçbir insanın anakara...